Juni

Het is juni, de laatste ‘hele maand’ zoals Sebastiaan mij corrigeerde, toen ik zei – de laatste maand. Ik ben weer terug in Nederland, was vorige week in LA wat fijn was, vrienden gezien en geweldig fijne vergaderingen gehad (ja echt, dat kan! Dan bedenk je samen iets dat werkelijk nieuw is en je alleen niet had kunnen bedenken, en gaat daarna uit eten en vindt elkaar heel aardig en slim) en toen naar huis, en toen in een dag op en neer naar Kreta in vliegtuigen vol Nederlande vakantiegangers, van een soort Nederlandsheid die ik eigenlijk verder nooit meemaak, allemaal vrouwen (en zelfs mannen) helemaal in het wit met leggings en laagjes met kant (die mannen zonder leggings of kant – zij hadden grote T-shirts die nep-verweerd zijn met van die in China door sweatshops tussen stenen verweerde letters erop) en grote zilveren tassen en enorm gekapt, en ontzettend geen laptop mee – en toen gister volledig uitgeput de hele dag geslapen – en nou zit ik op een bankje bij een enigszins troosteloos basketbalveldje naast de sportschool waar ik zo heen ga want dat moet – ik heb rugpijn en voel me helemaal ‘flabby’.

Maar ik dacht ik typ even een Blog, dat de kijkers thuis ook weten hoe het gaat, op mijn Blackberry met mijn duimen dus lang wordt ‘t vandaag niet. Mijn vader, in een (prachtig) interview met Radio Winschoten uit 1949? zoiets? noemde het nieuwe verschijnsel van mensen die de televisie bekeken (wat hij toen pionierde, dat dat kon) ‘kijkende luisteraars’. Dat zijn jullie ook wel een beetje, kijkende luisteraars. En onze kinderen zullen het later hilarisch vinden dat wij het zo hip vinden nu, een blog.

Dus.

Gister hebben Chris en ik De Lijst doorgenomen, van alles wat nog moet, en die is bijna af – wat voor 95% aan hem te danken is – hij heeft alle abbonementen opgezegd en de autoschade aangegeven en de verzekering afgezegd en alles wat nog moet en moest. Nu moeten we alleen nog uitzoeken wat hier blijft, want op 21 juni komen de verhuizers alles, werkelijk alles wat los zit en ook een aantal dingen die vastzitten, inpakken en inladen en weghalen. En dan zitten we nog 2 1/2 week in een leeg huis, met alleen matrasjes en een paar pannen en borden en de kleren die we meenemen en wat wegkan. Wil iemand nog een tv, een stofzuiger, of een waterkoker? Alles moet weg, i.v.m. emigratie, dat woord gebruik ik steeds meer en steeds achtelozer, zonder pregnante pauzes voor en na, vroeger zei ik verhuizing maar dat dekt de lading toch niet echt.

Nou, goed, dan ga ik nu maar op de loopband en aan de gewichten sjorren en hijgen, in een poging dit vege lijf nog eeb beetje te redden. Later!

Advertisements

3 Comments »

  1. Inge said

    Grappig dat je het “emigreren” noemt, om jezelf en de anderen een idee te geven van de permanentheid ervan wellicht? Ikzelf heb dat woord nooit gebruikt, ik noemde het altijd: wij gaan verhuizen naar het buitenland. Emigreren, dat heeft van de connotaties van mensen die in de jaren 50 met een hele schaar kleine kinderen per boot overstaken en dan ook echt nooit meer terugkwamen. Het werd kennelijk ook gebruikt door de familie van mijn opa van vaders kant toen die voor de oorlog van Friesland naar Noord-Holland verhuisden, ook per boot, hoewel de Afsluitdijk er toch wel was, maar die wisten ook zeker dat ze nooit meer terug konden, en voor een Fries is buiten Friesland ook buitenland.
    Zo is het voor jullie natuurlijk niet echt. Je moet een woord vinden dat uitdrukt dat je niet gewoon een paar jaartjes naar het buitenlad gaat en van plan bent daarna weer terug te komen, dus je wordt ook weer geen geen expat. Bovendien heb je een echtgenoot die “terug” gaat, voor hem is het natuurlijk helemaal geen emigreren, hij gaat naar huis.
    En ook al vind je dat je nu misschien wel voorgoed weggaat, je kunt natuurlijk altijd terug voor bezoek en ook bezoek van ons ontvangen, dat is ook heel wat anders dan die mensen vroeger die zich pas vele jaren later soms eens konden veroorloven om een keertje terug te gaan, met tienerkinderen die de taal niet spraken en hun achtergebleven ooms, tantes, oma’s, opa’s en andere familieleden alleen kenden van brieven die er weken of soms maanden over deden.
    Dus welk woord moeten we creeren voor zo’n omstandigheid als die van jullie??

    • anitawaard said

      Maar Inge, ik weet helemaal niet of we nog terug komen! Inderdaad Chris gaat wel naar huis – nouja, we houden het maar op ‘verhuizen’, dat vertelden de kinderen ook aan de kassajuffrouw in de C1000 (ze hebben altijd een goede band met kassjuffrouwen overal (of proberen dat althans))

  2. Joost said

    Lieve Antita
    Ik citeer: “Nou, goed, dan ga ik nu maar op de loopband en aan de gewichten sjorren en hijgen, in een poging dit vege lijf nog eeb beetje te redden. Later!”
    Dat is nog eens echte mannentaal, zo mag ik het horen. Probeer vooral niet het meisje te spelen dat je niet bent. Uiteindelijk ben je als middelste van een sterke lijn vrouwen (voor zo ver ik die lijn n.l. ken) een rolmodel van een onvervroren aanpakker. Ik woon al 34 jaar in het zelfde huis en emigratie lijkt me het eerste wat er is. Ik heb amper mijn boeken op orde op de plank en wee als dat ingepakt zou moeten worden.
    Berenjager in de bossen van Noord Amerika met een dochter die het Bowiemes hanteert (From Wikipedia, the free encyclopedia: A Bowie knife is a style of fixed-blade knife first popularized by Colonel James “Jim” Bowie in the early 19th Century.) en een zoon die met zijn GPS aangeeft waar de beer gestoken moet worden. Daarenboven een vriend die vast een jas weet te maken van de huid van die beer die eigenlijk nooit op je weg stond.
    Kortom, heb ook wat medelijden met de achterblijvers die uit hun raam kijkende het trage IJ zien stromen en in de verte een mega stoomboot, tussen de nieuwe bebouwing van het stationseiland, zien die een cruse naar Amerika maakt.
    Johoo!
    Joost

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: