Theemisblog

Ik lig in bed met een verschrikkelijk nare griep (echt klote: ik heb overal pijn, zelfs in mijn tenen!) en denk ineens aan jullie daar in Nederland en mis jullie ineens allemaal ontzettend en dan vooral mis ik plotseling alle kopjes thee met iedereen. Fijne sjieke thee in dubbelwandige glazen, met Marjet, en minder sjieke maar daarom niet minder fijne bij het ontbijt, met Karin, als Boris en Chris nog slapen (maar Chris niet zo lang) en de kinderen aan hun derde tijgerboterham met gestampte muisjes beginnen, en thee bij Mireille met kleine chocolaatjes, en bij Berlinda in zo’n mooie grote sjieke pot – veel thee, bij Berlinda is alles altijd groot en voel ik me op een heel prettige manier een beetje kleinduimpje in hun reuzenhuis met hun lieve reuzenkinderen – en ook de tafel is heel groot – en thee met Marije en met Alison op een zaterdagmiddag terwijl de kinderen iets (het huis? elkaar?) afbreken maar we laten ze nog maar even want we zitten zo fijn aan de thee, en thee na het uit eten met Jose, en thee met collega’s op de Trans en daarvoor nog op de Uithof – de thee was altijd wel heel fijn – en thee ’s morgens met Joost die van die geweldige ontbijtjes kan maken met een ei en heel lekker brood en hagelslag in een bakje, en laatst nog thee met Jan aan het ontbijt in de Lloyd waar ze echte Nederlandse ontbijtthee hadden met de mueslibolletjes en de verse jus. En al die thee was altijd een herhaling, een nadoen, een ode aan de oerthee, de thee waar het allemaal mee begon: thee met mamma na school in die boerenbonten kommetjes.

Hoe gaat het toch, met jullie allemaal. Af en toe Skype en mail ik wel met iemand, en de grote nieuwsbrokken komen wel door (van die Sprinters die niet onder nul kunnen, en die gruwelijke pedofiele Let) maar het lijkt allemaal vaag, door matglas, en hoe het echt met jullie zelf gaat weet ik niet. Want dat bespreek je – juist ja- bij een kopje thee. Want dan heb je tijd en een koekje en het regent toch. Dus dan kan ik horen hoe het echt gaat, met de kinderen of de carrière of de gezondheid, en zelf ook eindeloos jeremiëren over hoe het zoal met mij gaat – alle upjes en downtjes en met de kinderen en met me moeder en goh, en de jouwe dan. En tsja. Hier moet ik dat nog opbouwen, toch wel – heb wel eens een keer of twee thee gedronken met Sarah (maar wij gaan vaak wandelen, wat natuurlijk ook heel fijn is) en ook wel bij Ana in haar ongelofelijk fijn-zooiige huis (maar haar zoontje doet telkens naar tegen Iris of zijn broertje dus dat staat een beetje op een laag pitje nu) en bij Kim is het meestal koffie, en ook wel heel gehaast met zij altijd aan het emailen – maar toch, ook wel eens thee. Maar het Nederlandse theegemis blijft toch wel, en is nu even heel acuut, terwijl ik zwetend en ijlend in mijn bed lig te meuren.

Ik roep Chris zo maar eens (die trouwens zelf net deze griep had en toen was ik veel minder aardig dan hij nu! En nou laat ik hem ook nog zijn cursus missen – dus ik heb griep én schuld). Misschien kan hij een kopje thee voor me zetten….

Veel lief, en graag veel opmerkingen – die helpen erg. Zoenen aan allen –
Anita

Advertisements

5 Comments »

  1. berlinda said

    Ha Anita – als ik dit zo lees mis is het ook – was heel erg leuk vorige keer in het Loyd hotel, heel kort maar het was het zo heel erg waard!
    Enne we komen skieen, ik dan langlaufen want ik wordt oud 🙂 maar langluafen zit er wel in denk ik, dan kunnen de kinderen lekker modern gaan snowboarden en de pubers uithangen (kate en sebastiaan dan, iris en puck (en morris) zijn natuurlijk nog veel te klein.
    Verder is Puck net jarig geweest en dat betekend ieder jaar weer dat Chris dan de dag daarvoor jarig is geweest – dus met terugwerkende kracht voor Chris heel veel hoera’s en ik eet wel een stukje taart met een kopje thee ter ere van Chris en van jullie allemaal.
    Je weet van de ongekende hoeveelheid sneeuw in NL. ik moet dan iedere sneeuwbui aan jullie denken, als ik weer te laat ben omdat ik de auto sneeuwvrij moest maken – nieuw excuus om te laat te komen – en dat jullie dat waarschijnlijk de hele winter lang moeten doen.
    Hoop dat je griep snel over is, griep in Vermont, griep in NL – griep is nooit leuk.
    Liefs en echt tot snel, we hebben nog niet geboekt maar al wel een bed en breakfast gezocht.
    doeg,
    berlinda

    • anitawaard said

      Ha Berlinda! Ga vooral naar de Homeplace http://www.homeplacebandb.com/ dat is een Bed en Breakfast bij ons door het bos (kan je heen langlaufen) – een geweldige interessante oudere dame en een fantastisch Vermonts huis – echt geweldig. We wachten op jullie!! Zoen – Anita

    • anitawaard said

      PS Nog gefeliciteerd Puck!!!

  2. Zusmarjet said

    Ha Anita,

    Even kort: begrijp hoe je je voelt (een beetje), thee is altijd een van de dingen die ik het meeste mis als ik ergens anders ben dan thuis. Want, zoals de thee thuis smaakt smaakt hij nergens…
    In ieder geval kop op, sterkte, etc., en ik mail je binnenkort eens uitgebreider (zou het wel leuk vinden om dan ook een reactie te krijgen, hint hint!), en dus van harte beterschap, and have a tea on me!

  3. marijehagers said

    Ha liefie,
    Wat een nare griep! Zo irritant dat je elkaar dan ook altijd aansteekt. In ieder geval niet gelijktijdig. Hoop dat je je nu weer helemaal goed voelt en Chris ook. Het thee gemis gevoel is heel herkenbaar!!!! De hockeyclub mevrouwen op zaterdag ochtend zijn veel minder gezellig! David mist jullie ook hoor! Zowel met kopjes thee als echte cappuccino. We hebben trouwens wel dagelijkse fijne mis-reminders in huis. Je bonenmaal machientje en 1 persoonskoffie potje wordt dagelijks gebruikt! De brokjesbak van Josje en Droppie gebruiken Momo en Roosje nu (met obama magneet!). David had een starwarspianoboek uit de bybliotheek gehaald en had het gelijk over Sebas. Zijn wii lego startwars spel was natuurlijk ook veel leuker met Sebas en hij verheugt is zich super veel op de zomervakantie. Ik heb 2 weken onbetaald verlof genomen zodat we echt even alle tijd en ruimte hebben! Ik mis jullie allemaal en gewoon hoe jullie zijn en het vertrouwde dat het goed is hoe moe of sjachie ik me ook voelde. Sebas en David zo goed voor elkaar. Chris en zijn calm assertive energie, zo duidelijk met David! Iris zo enthousiast en haar eigen verwoording van emoties en dingen die ze waarneemt.
    Lieve Anita zoveel gevoel en verstand bij elkaar, hele interessante combi van chaos en rust. Het gevoel er gewoon even te kunnen zijn samen is wel lastiger via skype en mail. Leuke films en boeken enthousiasme delen…we sparen het gewoon op tot de zomer. Morgen ga ik trouwens helemaal leuk cello spelen in het bijlmer theater met 20 andere cellisten via Suzanne van school die met muziek op maat een jubileum viert. Zij had gehoord dat ik ook les had en gevraagd of ik mee wilde doen. Ik zit bij de beginners en kon de meeste noten nog niet…..dus dat was even spannend! Er zijn een paar volwassene maar die zijn allemaal gevorderder en ik zit in mijn up bij de 7 en 8 jarige heel erg mijn best te doen. We hebben woensdag geoefend, erg grappig maar ook echt leuk dat als je met zoveel partijen speelt het niet uitmaakt dat je af en toe een noot mist!
    Trouwens ook heel cool en wat ik van David moest vertellen is dat we de 23 februari naar Disneyland Parijs gaan voor 4 dagen. Ik ga zelf in de auto naar Parijs rijden, helemaal stoer. We zullen jullie snel skypen. In ieder geval heeeel veel warme omhelzingen en knuffels uit amsterdam!
    liefs Marije

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: